Zwolle, De Fundatie; Giacometti en Chadwick

 

De beelden van Alberto Giacometti (1901-1966) en Lynn Chadwick (1914-2003) belichamen de toestand van ontluistering en angst in Europa tijdens de jaren van de Koude Oorlog. Met deze twee kunstenaars nam de beeldhouwkunst definitief afscheid van de vooroorlogse romantiek en esthetiek, om met beide benen te landen in de rauwe realiteit. Terwijl Giacometti de mens terugbracht tot zijn meest kernachtige verschijning zonder enige opsmuk, creëerde Chadwick zijn krachtige oerbeelden van mens en dier.

De tentoonstelling in Museum De Fundatie in Zwolle is prachtig. Twee geweldige beeldhouwers komen samen in dit prachtige museum. Zoveel beweging in onbeweeglijk materiaal is fascinerend. De tentoonstelling is er nog tot en met 6 januari.

Bron: website De Fundatie

Zwolse paradepaardjes

???????????????????????????????“Voordat we naar De Fundatie gaan, moet ik je eerst iets laten zien”, zegt Frans.
Ik vermoed dat ik al weet, waar we naar toe gaan.  En inderdaad ……. “Waanders in de Broeren“. Een boekwinkel in een kerk of een kerk in een boekwinkel, zo u wilt. Het is er druk. Iedereen wil even kijken wat er geworden is van de Broerenkerk of van Waanders, zo u wilt. De Broerenkerk dateert van omstreeks 1500 en had de laatste jaren niet echt een bestemming. Met de komst van de boekwinkel lijkt daar een einde aan gekomen te zijn. Het is echt heel leuk om te snuffelen in boeken met aan de ene kant een prachtig gebrandschilderd raam en aan de andere kant een imposant kerkorgel.  Niet alleen boeken, maar ook toeristeninformatie, exposities en concerten worden aangeboden en je kunt er lekkere koffie krijgen en lunchen.

Het is gaan hozen, we rennen naar De Fundatie. Het is een museum in een paleis of een paleis in een museum, zo u wilt. De Fundatie, Paleis aan de Blijmarkt, werd onlangs ingrijpend verbouwd. Op het dak verscheen een ellipsvormige opbouw. In de opbouw, die ook wel “de wolk” wordt genoemd, zijn twee verdiepingen gerealiseerd die plaats bieden aan publiekstrekkers en specialistische exposities. In de vernieuwde  Fundatie zijn, naast de topstukken uit eigen collectie,  een drietal exposities te bewonderen.
The way I see it van Pieter Henket, die internationaal erkenning kreeg met foto’s van Lady Gaga, past prachtig in “de wolk”. Zijn foto’s zijn intrigerend en spannend en dat geldt ook voor The Wait, foto’s die bewegen.  Dans op de vulkaan, belicht de turbulente periode tussen de twee wereldoorlogen, met werk van o.a. Käthe Kollwitz. Jeroen Krabbé exposeert veertien  monumentale schilderijen van zijn jeugdjaren. Hij combineert de ongebreidelde fantasie van toen met de volwassen visie van nu.
Een heerlijk middagje in een prachtig, divers museum, koel en prettig.
Zwolle heeft er twee paradepaardjes bij.
??????????????????????????????? ???????????????????????????????

De Anningahof, hoe lang nog?

De Anningahof is een toonaangevende beeldentuin aan de rand van Zwolle. Hib Anninga, boerenzoon en kunstliefhebber, heeft na zijn pensionering in 2004 het boerenland rond de boerderij van zijn ouders, omgetoverd in een decor voor moderne kunst. In de tuin wordt geprobeerd om een breed assortiment (stijlen, materialen en grootte) aan beelden te laten zien. Hierdoor krijg je een goed inzicht in de ontwikkeling van de Nederlandse beeldhouwkunst. Het accent ligt echter op de hedendaagse beeldhouwkunst.
Een middag wandelen door de tuin is een groot plezier. Het verrassingseffect van al die verschillende stijlen is groot. Wat ik vind van de kunstwerken varieert van prachtig tot grappig en van verrassend tot vreselijk.
De Anningahof is een volledig particulier initiatief.  Helaas dreigt de helft van de tuin verloren te gaan door plannen van de Gemeente Zwolle om de provinciale weg, waaraan de Anningahof ligt te verbreden tot vierbaansweg. Dit zal ingrijpende gevolgen hebben voor de beeldentuin. De onderhandelingen lopen nog. Ik hoop op een wonder.

De Anningahof is dit jaar nog tot 30 oktober te bezoeken en volgend jaar vanaf eind mei. Voor informatie klik hier. Bekijk ook het artikel uit de NRC. 

Overijssels Havezatenpad (van Dalfsen naar Zwolle)

Soeslo 
Er ligt nog een stukje Havezatenpad op de plank, dat ik nog niet gelopen heb. Reden: honden zijn verboden op een groot deel van het traject Dalfsen -Zwolle. Omdat ik vakantie heb en alleen lopen ook niet alles is, heb ik medewandelaars van een tweetal wandelclubjes bij elkaar gezocht om de route te lopen. De clubjes hebben vooral veel vooroordelen over elkaar, hoor ik achter mijn rug.

De mol 
Historie schrijf ik niet met deze matige wandeling. Het eerste deel van Dalfsen naar restaurant de Mol, is een mooi stuk. Dit deel van het Havezatenpad doet in ieder geval de naam van het pad eer aan. Het is het traject met de meeste havezaten. We passeren achtereenvolgens Den Berg, Mataram, De Horte en Soeslo. Het tweede deel loopt voor een groot deel, langs een drukke weg, over het recreatieterrein Wijthmenerplas en langs een golfbaan naar Zwolle. Ook de aftakroute naar het station biedt weinig interessants. Zelfs de wandelaars die bekend zijn in Zwolle, kunnen er niets van maken.

In de trein terug van Zwolle naar Dalfsen vraagt een jongen van een jaar of 14 of ik in Dalfsen woon. Ik zeg dat ik van Dalfsen naar Zwolle ben komen lopen en nu mijn auto ga ophalen. De jongen kijkt me ongelovig aan. "Zo'n end?" vraagt hij me. "Die is gek", zie ik hem denken. En ik moet hem een beetje gelijk geven.

Van Kampen naar Zwolle

Kampen
Rika loopt het Hanzestedenpad en begint vandaag met de etappe van Kampen naar Zwolle. Sinds lange tijd regent het . Jammer voor de wandeling, maar goed voor mijn tuintje. Met die gedachte troost ik mij. En ik moet zeggen, na de hitte van vorige week zaterdag, voelen de druppels weldadig fris en verkwikkend. Maar geen sandalen dus dit keer.

We beginnen met een stadswandeling in Kampen. Een prachtige hanzestad. Ik ga er zeker nog eens terug met zonnig weer. Na de koffie lopen we over de IJsseldijk. We passeren IJsselmuiden, Wilsum en ’s Heerenbroek. In het gebied zitten veel ooievaars op nesten. Het is groen en het wemelt van de vogels. We lunchen in een vogelkijkhut, waar we zelfs met 10 personen in passen.
Ijssel
Omdat we nogal aan de vroege kant zijn, komt iemand op het lumineuze idee het Zalkervoetveer te nemen naar de andere kant van de IJssel en in Zalk koffie te drinken. Het voetveer verbindt twee nederzettingen die altijd al een eenheid zijn geweest: Zalk en Veecaten. De IJssel vormde eeuwenlang een belemmering voor de bewoners van Veecaten, die in Zalk ter kerke gingen. Het voetveer is voor hen een vast onderdeel van het “kerkepad” geworden. Wij kiezen het kerkepad naar het café in Zalk, waar we ons te goed doen aan een lekkernij uit vervlogen tijden: de zogenaamde “Boffert”. Terug nemen we wederom het voetveer en beginnen aan de laatste etappe naar het station van Zwolle. Hoewel het met de regen meeviel vandaag, regent het nu toch wat harder en komen de regenbroeken en paraplu’s tevoorschijn. Heb ik mooi de kans mijn stormparaplu uit te testen. En ….. het is een uitkomst. De paraplu gedraagt zich prima in wind en regen.
Op het station van Zwolle, gaan we uiteindelijk uit elkaar. Verkwikt, verfrist en opgeschoond. Ik kan niet anders zeggen, we hebben vandaag weer eens geboft.
Boffert

 

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑