Elke zeebries, is jouw bries

Wadlopen, ik sla het geen jaar over. Dit keer van Brakzand naar Schiermonnikoog. Een rollatortocht zou de gids zeggen. En inderdaad het tochtje is een eitje; weinig slik, een enkele geul en verder alsof je een strandwandeling maakt.
We vertrokken om 6.00 uur en arriveerden rond een uur of 10.00 uur op het eiland. Nog een hele dag voor je om te genieten van zon, zee en frisse lucht. Dit keer huurde ik geen fiets, maar liep ik zover ik kon en terug.

Schier ontwaakt

De schelpenpaden tellen schelpen
De houtsnippers hebben de geur van het bos
Op het terras is plek, in schaduw en zon
Nog even de remmen niet los

De zee lijkt kalm, afwachtend het strand
Een enkeling waagt zich in zee
Een handjevol mensen lost op in het duin
De wind in de rug, het zit mee

Je rekt je uit na de winterslaap
Op deze warme dag in april
Mensen zullen komen en gaan
Maar vandaag is het nog heel even stil

 

Cornwall in de herfst

We hebben besloten om onze jaarlijkse vakantie in het naseizoen te plannen. Na augustus heb ik me al een aantal keer afgevraagd of dat niet een heel dom idee is. Het is al dagen donker, grijs, grauw en ongezellig. Kaal ook;  de natuur op zijn retour afstevenend op een lange winterslaap. Zelf ben ik er ook wel aan toe mij terug te trekken in mijn warme huis. Maar de vakantie is geboekt en dus vertrekken we op  vrijdag voor de herfstvakantie richting Calais. We rijden de auto op de trein en gaan door de Eurotunnel om in iets meer dan een half uur de overzijde van Het Kanaal te bereiken.  Ideaal.

Aan de overkant zetten  we onze horloges een uur terug en zo kan het verkeren dat je ineens een uur extra hebt.  Ons doel voor vandaag is Nether Wallop, waar we te gast zijn in een B&B. Engelse gastvrijheid, het is weer in groten getale aanwezig. We eten in de pub, een paar dorpen verderop; the Tally Ho Inn in Broughton. Het is er een gezellige drukte en we hebben snel aanspraak, niet in de laatste plaats omdat iedereen wil weten wat voor “breed” hond we bij ons hebben. Het bier smaakt goed, bij de hete curry. Laurens heeft de pittige variant,  de zweetdruppels staan op zijn voorhoofd.
De volgende dag rijden we naar onze bestemming in Cornwall.  We kiezen de route over Dartmoor. Het is een prachtige route, maar het stormt en het is een hele opgave om de autodeur open te krijgen en als je dat voor elkaar hebt gekregen is het ijzig koud op de desolate vlakte. Engelsen laten zich echter niet weerhouden om mee te doen aan een wedstrijdje hardlopen of per paard Dartmoor te betreden. Zelfs op deze onstuimige en natte zaterdag.
Als we onze cottage in Cornwall bereiken schemert het. De eigenares begon zich al zorgen te maken.  Er staan huisgebakken versnaperingen voor ons klaar. Het is een fijn compact huisje en het ontbreekt ons aan niets. Buiten stormt en regent het, wij zitten bij het houtkacheltje. Tja, op vakantie gaan in de herfst. We moeten er maar het beste van maken.

Op zondag maken we een wandeling in de omgeving. Het weer is aardig opgeknapt. In de pub bespreken we een tafel voor de “carvery” die avond. Dat is een belevenis op zich. Je kunt kiezen uit een aantal vleessoorten die dan van een groter stuk worden afgesneden en verder kun je je bord vol laden met allerhande “zondags” eten; de bekende gifgroene Engelse doperwten, vette jus,  aardappelpuree, appelmoes enzovoort. Het eetfestijn is razend populair bij de Britten; de pub is afgeladen vol. En dat dus drie keer op de zondag! We laten het ons smaken met een lokaal biertje erbij.
De maandag verloopt grijs en mistig, maar we maken een prachtige klifwandeling van de Bedruthan Steps naar Porthcurno. Ook op woensdag, donderdag en vrijdag lopen we delen van het South-West Coastpath. Een etappe van Trebarwith Strand naar Tintagel. In Tintagel Castle, waarvan nu alleen nog de restanten over zijn, zou King Arthur verwekt zijn en dus is het King Arthur dat de klok slaat in Tintagel. Het is er trouwens flink druk, ook de Engelsen hebben herfstvakantie.
Eveneens een prachtige wandeling is de klifwandeling die we maken bij Morwenstow in het uiterste noorden van Cornwall op de grens van Devon. We bezoeken de hut die dominee Hawker bouwde op het klif om daar zo stoned als een garnaal van het uitzicht te genieten en natuurlijk lopen we de sfeervolle tearoom niet voorbij. Op het terras strijken we neer voor een creamtea. Naarmate de week vordert wordt het weer steeds beter en op de laatste vrijdag genieten we van zomerse temperaturen. De zee en de lucht zijn blauw. We wandelen van Port Quinn naar Port Isaac, met een geweldig uitzicht op Port Isaac aan de baai. Een beeldschone wandeling. Tussendoor wandelen we dan ook nog op Bodmin Moor, vanaf onze cottage en maken we een mooie wandeling bij Lanhydrock, het victoriaanse landhuis, dat we eigenlijk hadden willen bezoeken, maar waar het ons op dat moment te druk is.

We toeren door “the remote landscape”, door slapende dorpen met prachtige kerken. We keren terug naar ons gezellige huisje, bezoeken de pub, eten fish & chips; kortom we hebben het heerlijk. Misschien gaan we volgend jaar wel weer in de herfst op vakantie.

Afscheid van de zomer op Schiermonnikoog

???????????????????????????????
Het is 22 oktober en de weermannen voorspellen vandaag 22 graden. Reden  om nog wat zon en zee op Schiermonnikoog mee te pikken. We zijn niet de enigen met dit plan. De boot zit tjokvol met dagjesmensen en vertrekt 20 minuten later omdat de rij zo lang is en niet iedereen op tijd een kaartje kan bemachtigen. Eenmaal op het eiland is ook de rij voor de fietsverhuur lang. Maar wie maalt erom? Wij niet.

Met onze fietsen zetten we eerst koers naar de oostpunt. De kleuren zijn prachtig. De oranje bessen van de duindoorn steken vandaag meer af tegen de blauwe lucht dan de vuurtoren. De zon is warm, kinderen spelen op het strand en in zee. De dag voelt als een cadeautje. Bij de Marlijn laven we ons aan kokkels en garnalen die smaken of ze linea recta uit zee komen. En dat zou zo maar kunnen hier aan de Noordzeekant van het eiland. We slenteren over het strand, fietsen daarna naar de bunker en genieten van het uitzicht. In het dorp zoeken we een plekje op een van de volle terrassen voor een warme chocomel. Winterjassen, zomerjassen, korte broeken, koele witte wijn en warme chocomel. Je ziet het vandaag allemaal op Schier. We draaien onze neuzen naar de zon en gaan ons deze dag herinneren als het binnenkort koud en donker is.

???????????????????????????????

???????????????????????????????

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑