Iran, bakermat van onze beschaving

Ik moet toegeven dat ik eigenlijk helemaal niks van Iran weet. Tijdens mijn bezoek aan de tentoonstelling ‘Iran, Bakermat van de beschaving’,  in het Drents Museum in Assen krijg ik gaandeweg in de gaten dat Iran een boeiend land is met een rijke geschiedenis. De Iraanse cultuur is een van de oudste culturen ter wereld. 200 kunstschatten zijn momenteel tentoongesteld in Assen. Ze zijn geleend van het National Museum in Teheran. De kunst, maar ook zeker de filmpjes van Iraniërs die in Nederland wonen, dragen bij aan een prachtig plaatje.

De sfeervolle tentoonstelling is nog tot en met 18 november 2018 te bezoeken.

 

Op zoek naar krakende vloeren in het vernieuwde Drents Museum

Er is al een hoop over gezegd en geschreven, getwitterd en geroepen. Het Drents Museum in Assen is weer open. Een nieuwe vleugel werd bijgebouwd en het oude deel werd daar mooi mee verbonden. De verbouwing is gerealiseerd binnen de tijd die ervoor werd uitgetrokken en ook de kosten zijn binnen het budget gebleven. Dat kan dus.
Vrijdagmiddag was het druk in het museum. De meeste mensen kwamen voor de tentoonstelling in de nieuwe vleugel “De Gouden Eeuw van China”, over de bloeitijd van de Tang-dynastie (618 – 907 na Chr.)

In het oude deel van het museum vind ik de collectie Hedendaags Realisme en Kunst rond 1885-1935. Er zijn schilderijen, maar ook meubels, boekomslagen en sieraden. Een typische “Drents-museum-expositie” in een vernieuwde omgeving.  Naast de hypermoderne nieuwe lichte en frisse ruimtes zijn er nog steeds die heerlijk krakende oude vloeren en geeft het museum je nog altijd het gevoel dat je op ontdekkingsreis bent. Goed gedaan!

Toetjes en hoofdgerechten

AFFICH~1
Het Drents Museum in Assen sluit binnenkort voor ruim een jaar de deuren. Ik houd mijn hart vast. Het museum waardeer ik vooral vanwege haar karakter. Het is een historisch gebouw, de ruimtes zijn wat hokkerig en de vloeren kraken. Dat is het museum eigen. Laten we hopen dat deze sfeer behouden blijft.

Op een regenachtige woensdagmiddag ga ik nog even langs. Geen goed idee. Het is erg druk. De tentoonstelling “Goud uit Georgië” trekt veel bezoekers. Zij verdringen zich rond de vitrines met gouden objecten. Prachtige stukken uit een ver verleden. Maar de drukte werkt ontmoedigend. Er is geen doorkomen aan.
Naast het goud is er ook een fototentoonstelling over Georgië van Archil Kikodze te bezichtigen. En daar val ik voor. Het landschap en de mensen worden zo mooi in beeld gebracht. Het is wel vaker dat ik het toetje lekkerder vind dan het hoofdgerecht.

 

Lust voor het oog, Wout Muller in het Drents Museum in Assen

Assen_2
In december organiseer ik een wandeling in en om Assen. Vandaag combineer ik een bezoek aan het Drents Museum met een korte stadswandeling, die onderdeel is van deze tocht.

In 1258 werd het nonnenklooster Sancta Maria de Campe of Marixc3xabnkamp verplaatst van Coevorden naar een dekzandrug op de plek waar nu het centrum van Assen ligt. Het grootste deel van de toen gegraven singels is later gedempt, maar de huidige straatnamen (Gedempte Singel, Noordersingel, Oostersingel en Zuidersingel) herinneren er nog aan. Het klooster werd in 1602 opgeheven, waarna het hoofdgebouw in gebruik werd genomen als vergaderplaats voor onder meer het College van Gedeputeerden. Later in de 17e eeuw ontstond er een echte nederzetting binnen de singels, ongeveer een cirkel met een doorsnede van 300 meter. Pas laat in de 18e eeuw werd Assen uitgebreid tot buiten dit gebied. Het voorheen vrij onaanzienlijke Assen werd pas rond die tijd een aantrekkelijke woonplaats voor de welgestelden in de provincie. Voorbeelden van opmerkelijke woonhuizen zijn Huize Overcingel en het Witte Huis aan de Vaart.
Geen roemrucht middeleeuws verleden dus voor Assen. De tegewoordige Brink van Assen is het voormalige voorhof van het klooster. In het vroegere kloostercomplex is het Drents museum gevestigd.

Museumbezoekers Door de expositie in 2008 van het terracotta leger van Xi’an stond het kleine, maar fijne Drentse museum, ineens op de nationale museumkaart. Drommen mensen in het museum, rijen voor de deur. Natuurlijk was het een bijzondere tentoonstelling, maar ik vond de omvang niet passen bij het Drents Museum. Vandaag ligt het er weer bij, zoals het altijd was. Rustig, Drents. Het prachtige interieur komt weer volledig tot zijn recht.
Tot en met 11 januari is er een tentoonstelling van het werk van Wout Muller (1946-2000). Hij hoort in dezelfde rij thuis als Henk Helmantel en Matthijs Rxc3xb6ling. Wout Muller behoort tot de belangrijkste figuratieve kunstenaars in Nederland en van de Noordelijke Realisten in het bijzonder. Ruim 150 werken zijn op de tentoonstelling te zien, waaronder erotische schilderijen, vele boekomslagen en driedimensionale objecten die gexc3xafnspireerd zijn op de keizerlijke grafwagens uit het Cinese Xi’an. Zijn we toch weer een beetje terug in China.
Al met al een boeiende tentoonstelling.

Voor meer informatie:
www.drentsmuseum.nl
www.woutmuller.nl

Het Mankes perspectief

Mankes "Hollands meest verstilde schilder": zo karakteriseerde Richard Roland Holst in 1923 Jan Mankes. Hij gaf hiermee de kern van het werk van Mankes weer. Een oeuvre van een kunstenaar met een grote liefde voor de natuur en bijzondere aandacht voor het detail. Mankes heeft een kort maar productief kunstenaarsleven gehad. Hij overleed op 31-jarige leeftijd aan tuberculose. In zijn werk heeft hij zijn gevoel voor flora en fauna trefzeker verbeeld door een zuiver, ingehouden kleurgebruik en evenwichtige compositie. Zijn totale oeuvre omvat zo’n tweehonderd schilderijen, vijftig prenten en honderdtwintig schetsen en tekeningen.
Ik heb de tentoonstelling vandaag bezocht. Tot 13 mei kun je het werk van Mankes bekijken in het Drents Museum in Assen. Echt een aanrader. En als je er toch bent, dan kun je direct de schilderijen van Piet Sebens bekijken. Trouwens, als je niet van kunst houdt, dan zijn het museum en cafxc3xa9 Krul op zich al de moeite waard. Mocht je komen voor het meisje van Yde, dan kom je van een koude kermis thuis. Deze dame is een paar jaar op reis met de tentoonstelling "The bog people".

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑