Trage Tocht De Wijk

De omgeving van De Wijk ken ik vrij goed. Ik woon op steenworpafstand. Toch pak ik de routebeschrijving erbij. Soms ontdek je toch ineens een paadje dat je niet kende.

Om half 10 ga ik met de hond op pad in het ontwakende De Wijk. Spoedig loop ik langs de oevers van de grensrivier, De Reest. Superlatieven schieten te kort. Wat is het mooi hier vandaag. Het landschap lijkt alle warmte van de voorbije zomer te hebben opgezogen en explodeert in rood en geel. Ik kruip door een droge sloot, want het bruggetje en de witte hekken zoals genoemd in de routebeschrijving blijken te zijn verdwenen. “Nog geen twee weken geleden” vertrouwen buurtbewoners mij toe. “We zijn er niet blij mee, want je kon zo’n prachtig rondje met de hond doen.” “Ik heb het Drents landschap en Dorpsbelangen al aangeschreven” vertrouwt de man mij toe.
Even verderop ligt het landgoed Dickninge, met een monumentale havezate, gerestaureerd tuindershuis en een boerderij.  Ik loop naar het pittoreske tolhuis, dat momenteel wordt gerestaureerd om vervolgens via een onverharde weg en over een fietspad naar de Havixhorst te lopen. De Havixhorst is nog zo’n juweeltje. Deze havezate is vanaf de 17e eeuw tot 1939 bewoond door de adellijke familie De Vos van Steenwijk. Daarna heeft het vele wisselende, tijdelijke bestemmingen gehad. In 1979 is begonnen met de restauratie, waarna het in 1982 als Châteauhotel en -restaurant in gebruik is genomen. Inmiddels is De Havixhorst eigendom van Stichting Het Drentse Landschap. In de tuin zijn doorlopende beeldenexposities. Zeer de moeite waard.

Kletskousen tussen kunst en strijkijzers

Bij het multifunctioneel centrum in IJhorst is er koffie. We doorbreken een beetje het programma van de eigenaresse. Ze heeft haar winkelkloffie nog niet aan en ze had nog zo graag eerst even de ramen gezeemd. Ons waren dat kloffie en die ramen niet opgevallen, als ze haar mond had gehouden. Als de koffie en zelfgemaakte cake op tafel staan laat ze ons over aan haar man. Die hoeft dan eigenlijk alleen nog met ons af te rekenen.

Alhoewel het niet de bedoeling is, lopen we de kunstroute De Wijk – IJhorst. Soms komt iets op je pad en dan moet je dat niet aan je voorbij laten gaan. In en rond particuliere panden zijn allerlei vormen van kunst te bewonderen. In galerie IJhorst zijn schilderijen tentoongesteld waarop dansparen te zien zijn die de tango dansen en dan van bovenaf. De eigenaar vertelt over zijn derde carrière. Eerst was hij huisarts, toen iets ingewikkelds en nu heeft hij een galerie en bed & breakfast. Misschien moet ik mijn loopbaan ook weer eens onder de loep nemen.

De vrijwilligster in de kerk maakt mooie stapeltjes van de afscheurstrookjes van de kunstronde. Het stapeltje van vandaag telt met onze komst drie stuks. Ze praat honderduit, terwijl ze wordt gadegeslagen door engelachtige kunstfiguren. Aan de overkant heeft een andere vrijwilliger net een een groot rad over een strook geduwd. Een tekst in zand komt op de strook terecht.

En zo vind je overal wat anders.  In een boerderij worden aan tafel de plannen doorgenomen met een architect voor herinrichting van het landschap rondom het pand. Wij schuifelen achter het bezoek langs en bekijken zwart-wit portretten. We lijken wel onzichtbaar, het gesprek gaat gewoon door.

In de Wijk zit een mevrouw achter haar huis. Ze slaat het kunstpubliek gade. “Wat vinden jullie er nou van?”, vraagt ze. Ik voorzichtig: “apart”. “Het past eigenlijk niet zo goed bij de locatie” voeg ik nog toe. “Wilt u dat alstublieft hier in mijn gastenboek schrijven. misschien krijg ik dan volgend jaar eens een keer iets moois in mijn tuin.” Ach toe maar, geef maar hier die pen.

In De Wijk komen we langs een oud boerderijtje. Boenwas te koop staat er op een bordje. Marjolein kan wel een potje gebruiken. Het erf is uitgestorven. In een van de vele schuurtjes staat een verzameling strijkijzers. Post-it briefjes aan de planken vertellen jaartal en plaats van herkomst. Een andere schuur herbergt allerhande rommeltjes. Het lichtknopje kunnen we niet vinden. Als we worden ontdekt door de heer des huizes, duurt het niet lang of de vrouw des huizes komt ons vertellen over haar verzameling. Ze deed net een middagdutje. Als Marjolein vraagt naar blanke was, worden alle schuurtjes doorzocht. Geen blanke was meer, alleen nog middelbruin.

En zo kijken we kunst, bewonderen een verzameling en kletsen met alles en iedereen. Dan doe je over 8 kilometer zo’n beetje een hele dag en heb je niet veel gelopen maar je wel enorm geamuseerd.

Landgoederenroute De Wijk

Dikninge
Deze zonnige zondagmiddag leent zich prima voor een "rondje landgoederen De Wijk". De wandeling verloopt wat rommelig. Dat komt omdat er kerstmarkt is in De Wijk. In de wijde omtrek staan auto’s en overal zijn mensen. De kerstmarkt heeft meer iets weg van een braderie. De lucht van hamburgers komt me tegemoet en er is een dweilorkest. Niet echt om in kerststemming van te komen. En trouwens mijn chocoladeleter is nog niet eens op!

Het esdorp De Wijk ontstond in de twaalfde eeuw op de hoger gelegen zandgronden ten noorden van het Reestdal. Omstreeks 1325 werd op het langoed Dikninge, ten zuidwesten van de Wijk, een Benedictijner klooster gevestigd. Na het vertrek van de kloosterlingen, als gevolg van de Tachtigjarige Oorlog, werd het klooster opgeheven. Het huis Dikninge werd in 1813 opgeleverd aan de familie De Vos van Steenwijk.
Aan de westrand van De Wijk, staat het landhuis Voorwijk. Huize Voorwijk was eigendom van de familie Tonckens, maar werd al na enkele jaren verkocht aan de familie De Vos van Steenwijk.
Zwam

Ongetwijfeld het mooiste landhuis van deze omgeving staat aan de Schiphorsterweg. Het is de voormalige havezate De Havixhorst. Ook deze havezate was in handen van de familie De Vos van Steenwijk. Hier begint en eindigt mijn wandeling. En ….. wordt mijn eerste goede voornemen voor 2009 geboren. Een wandeling in de omgeving van de Havixhorst, met een bezoek aan de beeldentuin en misschien wel een lunch in de Havixhorst. Maar daar moet ik waarschijnlijk wel een deel van mijn dertiende maand voor reserveren.

Havixhorst

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑