Iran, bakermat van onze beschaving

Ik moet toegeven dat ik eigenlijk helemaal niks van Iran weet. Tijdens mijn bezoek aan de tentoonstelling ‘Iran, Bakermat van de beschaving’,  in het Drents Museum in Assen krijg ik gaandeweg in de gaten dat Iran een boeiend land is met een rijke geschiedenis. De Iraanse cultuur is een van de oudste culturen ter wereld. 200 kunstschatten zijn momenteel tentoongesteld in Assen. Ze zijn geleend van het National Museum in Teheran. De kunst, maar ook zeker de filmpjes van Iraniërs die in Nederland wonen, dragen bij aan een prachtig plaatje.

De sfeervolle tentoonstelling is nog tot en met 18 november 2018 te bezoeken.

 

Onderweg in het Drentse land

rolde e.o 005Assen, daar ga ik vandaag van start. Ik loop met Loes en nog een aantal gezellige wandelaars die zich hebben aangemeld via de Wandelsite.  Het is lang geleden dat ik meeliep met een georganiseerde wandeling, maar ik heb er zin in en tijd voor; kortom het past me.
Het voordeel van Assen is dat je zo de natuur inloopt. Al keuvelend lopen we de stad uit en daar ligt de Drentse Aa in al haar glorie aan onze voeten.  Ik houd van de Drentse Aa. Het is een prachtig riviertje dat meer en meer in de ere wordt hersteld. Zij mag weer meanderen! En wij meanderen mee langs haar oevers.
Kampsheide is dan niet meer ver. Een luilekkerland voor archeologen is het daar met grafheuvels en overblijfselen van Celtic fields, beter: raatakkers (ze hebben namelijk helemaal niks te maken met de Kelten). Raatakkers zijn min of meer vierkante of rechthoekige aaneensluitende akkers die van de Late Bronstijd tot in de Romeinse tijd werden ingericht.
Het is dan nog maar een klein stukje naar Balloo en zijn schaapskooi, waar we ons over eerste lammetjes buigen. In Rolde lunchen we op een bankje bij de hunebedden en vervolgen onze tocht naar  Deurze. Het gebied rond Deurze is opnieuw ingericht en je kunt er vlak langs het Deurzerdiepje lopen. Omdat het zo nat is en het meer in het Deurzerdiepje lopen wordt, is het alternatief over het fietspad een betere optie. Na Deurze komt Assen weer in zicht. We lopen naar het centrum door de mooie Parkstraat en nemen buiten op het terras een afzakkertje.
Voor de foto’s verwijs ik naar onderstaande link. Klik hier voor de foto’s van Ton, die ook meeliep. Mijn eigen foto’s zijn op wonderbaarlijke wijze verdwenen.

 

Loop langs de hunebedden (7)

Assen Noord – Rolde

Na auto’s te hebben achtergelaten bij het eindpunt van vandaag, de kerk van Rolde, en koffie bij  Hotel Erkelens rijden we naar de carpoolplaats bij Assen- Noord en zetten de pas erin.

Een bedrijventerrein is nooit het meest interessante wandelgebied, maar we laten het vrij snel achter ons. Nooit geweten dat Assen-Noord ook zoveel groen heeft. We lopen al snel langs het Noord-Willemskanaal, waar randen rond weilanden ingezaaid zijn met bloemen.
In noordelijke richting gaat onze tocht over eindeloze zandwegen, naar het hunebed van Loon. Een prachtexemplaar. Het ene hunebed is echt het andere niet, dat durven we nu al te beweren. Deze D15 heeft volgens het bordje alles wat een hunebed compleet maakt. Vijf paar draagstenen dragen vijf dekstenen en vormen zo een ruimte. Die wordt aan beide kanten afgesloten door een sluitsteen. Halverwege een lange zijde zit in de ingang: de poort. Twee paar poortzijstenen vormen een korte gang die naar de ingang leidt. Het dak van de poort werd gevormd door twee poortdekstenen waarvan er nog een aanwezig is.
We mijmeren wat over dood en leven, dat gaat zo als je het hunebed als onderwerp van je wandelingen kiest.
Een klein zijuitstapje brengt ons even later bij de Herberg van Loon, waar het goed toeven is op het terras. De nazomer weet van geen wijken.
We knopen twee etappes op een creatieve manier aan elkaar en slaan Assen vandaag over. Vandaag kiezen we ervoor om in het groene buitengebied te blijven.
Voordat we over Kampsheide gaan, ligt er ook nog een mooi hunebed. Deze omgeving is een snoepwinkel voor archeologen. Grafheuvels, hunebedden en overblijfselen van celtic fields, de prehistorische akkers, volgen elkaar in hoog tempo op.
Voor we er erg in hebben lopen we Rolde in, waar we eerder vandaag een paar auto’s achterlieten.

De loop van de Drentsche Aa (1)

Na de boekjes met wandelingen langs de Reest en het Oude Diep is dit de derde lange-afstandswandeling van Stichting Het Drentse Landschap. De Drentse Aa is van de drie beken waarschijnlijk de bekendste. De route is 150 kilometer, verdeeld in 10 etappes en verbindt Assen en Groningen. Het is mijn bedoeling de wandeling door de seizoenen heen te lopen. En vandaag staat de eerste etappe op het programma. Winters kun je de omstandigheden niet noemen. Er ligt geen ijs en de temperaturen zijn veel te hoog voor het jaargetijde. Maar het is droog en zo na de kerstdagen is het heerlijk om wat frisse lucht op te snuiven en in beweging te komen.
De loop van de Drentsche Aa begint in Assen, bij het station. Bij Hotel de Jonge luisteren we onder de koffie naar de top 2000. Het hoort zo bij deze tijd van het jaar. Nog even het volgende liedje afwachten en dan gaan we.


Vanuit het centrum van Assen loop je zo het Asserbos in. In het Asserbos kronkelt de oude Bosbeek, een restant van een beekje door het veen. We gaan langs de Joodse begraafplaats en lopen een klein stukje langs het Anreperdiep. De Aa neemt  bij ieder dorp de naam aan van dat dorp. In Anreep heet de Drentse Aa dus Anreperdiep. Veel meer van de Aa zien we niet vandaag. We lopen langs Eldersloo en Geelbroek, met mooie boerderijen. Via het Groote Zand, een uitgestrekt heidegebied,  bereiken we het terrein van voormalig kamp Westerbork, waar we eerder vandaag de auto’s parkeerden.


De route gaat over zandpaden en soms een stukje over het fietspad of over een rustig weggetje. De routebeschrijving is prima te volgen en niet verwarrend. Kortom, ik heb zin in het vervolg.

Op zoek naar krakende vloeren in het vernieuwde Drents Museum

Er is al een hoop over gezegd en geschreven, getwitterd en geroepen. Het Drents Museum in Assen is weer open. Een nieuwe vleugel werd bijgebouwd en het oude deel werd daar mooi mee verbonden. De verbouwing is gerealiseerd binnen de tijd die ervoor werd uitgetrokken en ook de kosten zijn binnen het budget gebleven. Dat kan dus.
Vrijdagmiddag was het druk in het museum. De meeste mensen kwamen voor de tentoonstelling in de nieuwe vleugel “De Gouden Eeuw van China”, over de bloeitijd van de Tang-dynastie (618 – 907 na Chr.)

In het oude deel van het museum vind ik de collectie Hedendaags Realisme en Kunst rond 1885-1935. Er zijn schilderijen, maar ook meubels, boekomslagen en sieraden. Een typische “Drents-museum-expositie” in een vernieuwde omgeving.  Naast de hypermoderne nieuwe lichte en frisse ruimtes zijn er nog steeds die heerlijk krakende oude vloeren en geeft het museum je nog altijd het gevoel dat je op ontdekkingsreis bent. Goed gedaan!

Verplichte slagroom en geld als water

Drenteh_2
Vandaag ging ik met dertien wandelaars op pad voor de eerste “Drenthe is zóó mooi wandeling”. Voor de hand liggend dat in de bescheiden Drentse hoofdstad de proloog is. Assen is ontstaan in de 13e eeuw, rond het klooster Maria in Campis. Vanwege de reformatie werd het klooster in 1598 opgeheven en de gebouwen vervielen aan de Landsdag, het hoogste bestuursorgaan van Drenthe. Het College van Drost en Gedeputeerden nam rond 1600 haar intrek in een deel van het voormalige kloostercomplex. Tegenwoordig maken de Abdijkerk. het Drostenhuis en het Ontvangershuis deel uit van het Drents Museum.

Na een kop koffie bij Hotel de Jonge, zetten we de pas erin. We lopen door het centrum, naar het Asserbos, over het terrein van Van Boeijenoord. Dan volgen we het mooie Deurzerdiep. Deurze is een esnederzetting die in 1259 voor het eerst werd vermeld. Ouder dan Assen, dus. Hier lassen we een pauze in.

Bij De Aanleg kunnen ze wel een lesje klantvriendelijkheid gebruiken. Op de deur naar het toilet hangt een briefje met “bidon vullen, €1,–“. Ik kan me voorstellen dat het storend is dat grote groepen fietsers en wandelaars je toilet gebruiken, hun flesjes vullen en daarna  vertrekken. Maar om je betalende gasten daar ook op af te rekenen ….. dat gaat toch wat ver. Trouwens, wat komt daar in vredesnaam uit de kraan, dat je € 1,– voor 250 cc. moet betalen? Dat is € 4,– per liter!
De logica ontgaat me ook enigszins bij het bestellen van chocolademelk. Als je die bestelt hoort de slagroom er standaard bij in Deurze. Wil je het niet, dan moet je dat zeggen. Kortom men hanteert hier nogal bijzondere spelregels.
Asserbos
Via een mooi zandpad lopen we terug naar de stad. Nog een stukje Asserbos en we zijn weer terug bij Hotel de Jonge, waar ik word getrakteerd op thee met gebak. “Met of zonder slagroom”?, vraagt het meisje van de bediening. Deurze mag dan ouder zijn, in Assen kent men het klappen van de zweep.

Trap af en rechts onder de tunnel door …..

Assen1
Een paar boodschappen, die je alleen in de stad kunt krijgen en een stukje onverkende wandeling brengen mij vanmiddag in Assen. Mijn wandelingen zijn altijd een beetje van mezelf en een beetje van een ander. Naadloos in elkaar overgaan doen ze zelden. Er moeten verbindingen worden gezocht.
Ik loop eerst een stukje van een ander. Een van de aanwijzingen is: trap af en rechts onder de tunnel door, over een parkeerterrein. En het klopt er is een trap, een tunnel en een parkeerterrein. Het ziet er naar uit dat het goed is, maar dat is het niet. Ik loop dood in een naargeestig bos, langs de spoorlijn. Terug maar weer. Even verderop vind ik opnieuw een trap, een tunnel en een parkeerterrein. Hier zit ik wel goed. Hoe is het mogelijk? Een identieke situatie op nog geen 300 meter afstand.
Aan het eind van de middag met de boodschappen in de tas, loop ik terug naar waar ik ben begonnen. Ik kom tot de conclusie dat Assen zo gek nog niet is. Prima winkels, een mooi bos, prachtige huizen en veel afwisseling. Het zou best eens een leuke wandeling kunnen worden de 12e december.

Assen2

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑