Staffa, Iona en Columba

Schotland, deel 6

De week vliegt voorbij en de laatste wandeldagen dienen zich aan. We zijn een mooi hecht internationaal wandelgezelschap geworden. Donderdag staat een boottripje naar het eiland Staffa op het programma met een transfer naar het eiland Iona.
Staffa is een vierkant blok basalt in zee. Ik kom tot de ontdekking dat we er al een aantal keer tegenaan hebben gekeken, tijdens onze wandelingen.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Met  een boot varen we naar het indrukwekkende Staffa met zijn beroemde zeegrot. Fingal’s Cave staat bekend om zijn natuurlijke akoestiek. De grot is vernoemd naar de gelijknamige hoofdpersoon uit een heldendicht dat werd geschreven door de 18e-eeuwse Schotse poëet en historicus James Macpherson. Fingal’s Cave bestaat helemaal uit zeshoekige, met elkaar versmolten basaltzuilen, die zijn ontstaan tijdens een paleocene lavastroom. De structuur van de grot lijkt op die van de Giant’s Causeway in Noord-Ierland. Op deze plaatsen veroorzaakte afkoeling van de bovenste en de onderste lagen van het gestolde lava inkrimpingen en scheuren, waardoor er zich eerst een blokvormig vierkant patroon vormde dat overging in een zeshoekig breukpatroon met verticale breuken in de richting van de afkoelende oppervlakte.  Door het afkoelen scheurden deze breuken geleidelijk verder naar het midden van de lavastroom, en zo werden de lange zeshoekige zuilen gevormd die nu te zien zijn in de door golven uitgesleten dwarsdoorsnede.
Je kunt een wandeling maken langs de rotsen naar de grot of kiezen voor een wandeling naar de andere kant van het eiland, waar een grote kolonie papegaaiduikers nestelt. Wij kiezen voor het laatste. Het is geweldig. Een papegaaiduiker landt bijna in mijn armen. Ze vliegen af en aan en strijken neer voor je voeten. Helemaal happy stappen we weer op de boot, die ons afzet op Iona. Daar was ik al eens eerder, maar vandaag zie ik het pas echt.
We lunchen op de bankjes voor de abdij en sluiten aan bij een rondleiding. In 565 stichtte de Ier, Columba een klooster dat bijzonder grote invloed op deze noordelijke streken van Europa had. Vanuit Iona verspreidde zich een netwerk van kloosters en bisdommen dat zich uitstrekte over heel Schotland en Ierland en zelfs tot in het Saksische gebied van Northumbria. Het eiland werd een heilige plaats waar verschillende koningen van Schotland, Ierland en Noorwegen werden begraven. In 806 werd de gehele populatie van het eiland uitgemoord door de Vikingen. Nog enkele aanvallen volgden en het klooster raakte in verval. Margaretha van Schotland herstelde het weer. In de 13e eeuw is het een benedictijner klooster geworden. In 1938 stichtte ds. George MacLeod op het eiland de Iona Community, een oecumenische gemeenschap die naar nieuwe wegen zoekt om het evangelie in deze tijd vorm te geven.
Omdat we het wel eens met onze eigen ogen willen zien waar Columba voet aan wal zette, wandelen we naar Columba Bay, waar we tussen de schapen een moment van bezinning op het keienstrand inlassen. Wat een plek!
We eten in het St. Columba Hotel en gaan dan, lang nadat de laatste veerboot is vertrokken, per zeilschip (op de motor) naar de overkant, maar dat gebeurt niet eerder dan dat de schipper zijn stem heeft uitgebracht voor het Europees parlement. De kans is groot dat de Britten vertrekken uit de EU. Ik zal ze missen, maar ik verlaat ze niet.

 

Reacties zijn gesloten.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: