Drentse Aa in januari en taart uit Barcelona

De weergoden zijn ons minder goed gezind vandaag. Het is grijs en miezerig. Koud is het niet. Ik loop mee met een wandeling van de Wandelsite. Ik ben vroeg, de waard van Café Popken Hollander doet de deur voor mij open. ‘Ik ben een beetje vroeg, zeg ik’. ‘Ik ben een beetje laat mompelt hij”. Langzamerhand druppelen de wandelaars, inclusief de organisator binnen. Na een kop koffie of thee laten we de gezellige warmte achter ons.
We passeren de Magnuskerk en stappen verder op de eindeloze zandpaden die dit gebied rijk is. Ook in grijstinten is het Drentse Aa gebied mooi.
Een horecastop is er in Oudemolen. De organisator trakteert op soep, maar omdat hij zijn pincode vergeten is, trakteren wij hem en delen de rekening. Eenmaal buiten schiet hem de pincode weer te binnen.
Ook de middag verloopt grijs. Een paar kilometer wordt van de geplande tocht afgesnoept, vanwege het weer. Rond de klok van vieren kunnen we aan de warme chocolademelk bij het café in Anloo, waar we vanmorgen de tocht begonnen. Troost vinden we in de goddelijke chocoladetaart die men hier serveert. Pallets vol met deze lekkernij arriveren regelmatig uit Barcelona. De mevrouw van het café, zegt dat de chocolade in Spanje veel puurder is dan in Nederland. Deze chocolade geeft de volle weldadige smaak aan de taart. Werd eerder een taart in 12 stukken gesneden, tegenwoordig is dat in 16 parten. Veel te machtig zo’n groot stuk. Het enige nadeel is dat zo’n smaller stuk taart gemakkelijk omvalt, dus het is een hele kunst de balans in de taartpunt te houden, aldus de mevrouw van het café. ‘Omgevallen lust ik het ook wel’, zeg ik en ‘trouwens van mij mag u ook wel gewoon weer in 12 punten snijden, desnoods neem ik het stukje dat overblijft mee in mijn broodtrommel’.

Reacties zijn gesloten.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: