About Argyll and Bute (2)

 

We hebben elkaar gedurende de eerste dagen van onze vakantie aardig leren kennen en hebben veel plezier. Op reis zijn met een groep(je), bevalt me beter dan gedacht. Het is mooi om te ontdekken dat Canada en Australië te maken hebben met dezelfde sores als de Europeanen; klimaat, milieu, werkdruk, kosten van de gezondheidszorg en vergrijzing; om maar wat luchtige gespreksonderwerpen te noemen. En natuurlijk is Trump ook veelbesproken tijdens deze trip. Hilarisch zijn de discussies over hoe een bepaald woord uit te spreken; pecannoten, pecans kent vele variaties in de Engelse taal en zo zijn er nog veel meer uitspraakdingetjes.

Op dinsdag hebben we te maken met een grijzer weertype en buien. We maken een wandeling door The Glen Nant Oakwoods. In de 18e eeuw was dit productiebos om de nabijgelegen ijzergieterij van houtskool te voorzien. Het bos is een weelderige oase van groen en de bomen zijn bedekt met de meest fantastische mossen. Je zou hier volgens de borden reusachtige mieren kunnen tegenkomen; wij zien ze niet. Misschien zijn ze toch kleiner dan verwacht. Na de wandeling rijden we naar de voormalige ijzergieterij en picknicken terwijl het miezert. We bekijken in eigen tempo de gerestaureerde gebouwen van de ijzergieterij. Ter afsluiting volgt nog een wandeling naar Loch Etive en een bezoekje aan een zalmrokerij.
Ik maak voor het diner nog een wandelingetje door Oban, want dat was er nog niet van gekomen. Het vierde restaurant op rij is wederom prima. Ik durf nu wel te beweren dat je in Oban goed kunt eten. Vanavond sluit Vicki aan bij het gezelschap; een leuke jonge schotse meid, die  gaat gidsen voor de reisorganisatie en met ons meereist naar Islay.
Voordat we per ferry naar het whiskyeiland afreizen zijn er een aantal stops en korte wandelingen in Kilmartin Glen. Dit dal is het mekka van prehistorische overblijfselen en ruïnes uit de ijzertijd. We bezoeken een steencirkel, verschillende graven (steenhopen) en bewerkte stenen. Verderop in het dal ligt Dunadd, een fort uit de ijzertijd en het belangrijkste van het Keltische koninkrijk Dalriada tussen de vijfde en negende eeuw.

In 478 maakte Fergus MacEr het fort het middelpunt van het Keltische Dalriada. Dalriada werd gesticht door migranten uit Ierland, de Scotti. Het fort heeft minstens twee belegeringen meegemaakt en werd later doelwit van plunderende Vikingen, zodat er voor een andere hoofdstad werd gekozen. Dunadd Fort is gelegen op een rotshoogte van ruim 53,5 meter hoog en de klim naar boven over de natte en gladde rotsen is een uitdagende. In het bovenste deel van het fort bevinden zich een in steen uitgehakte voetafdruk en een bassin, wellicht om regenwater op te vangen. Van de voetafdruk gaat het verhaal dat deze een rol speelde wanneer een koning werd gekroond. Dit werd nooit bewezen. Een lokale legende verhaalt dat de keltische held Ossian de voetafdruk achterliet toen hij over de heuvels van Rhudil naar Dunadd liep. Ik ga in de voetafdruk staan en ben even de koningin van Dalriada.
We zetten koers naar Kennacraig en passeren het pittoreske Tarbert, waar ik in 2014 al eens was. In Kennacraig begint onze twee uur durende overtocht naar Islay met een veerboot van Caledonian McBrayne.  Ik vind het een mooi moment om stroopwafels uit te delen, die ik voor de gelegenheid in mijn koffer heb gedaan. Met stroopwafels maak je goede sier in het buitenland. En hoe ze het woord stroopwafel uitspreken! Vanaf nu noem ik ze ook stroepwaffels. In twee uur tijd kun je rustig dineren aan boord en af een toe een blik werpen op het voorbijdrijvende landschap. We varen naar Port Askaig, aan de andere kant van het water ligt buureiland Jura.
Na aankomst worden we afgezet bij onze bed and breakfast. Ik ben met Sheri en Mike en Michele te gast bij de familie Campbell in Lyrabus Croft dat uitkijkt over Lochindaal, met aan de overzijde de hoofdstad van Islay, Bowmore. We hebben twee dagen om Islay te verkennen.

Reacties zijn gesloten.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: