Trage Tocht Vechten

Amelisweerd, Rhijnauwen en Kromme Rijn

Wij hebben een zoon die in Utrecht woont en zo klein behuisd is, dat het beter is om met elkaar af te spreken in de buitenruimte. Bunnik, daar treffen we elkaar bij de parkeerplaats aan het begin van de oprijlaan van Oud Amelisweerd. Het terras lonkt, maar we gaan eerst aan de wandel.  Het jaagpad langs de Kromme Rijn bewandelde ik eerder als onderdeel van het Utrechtpad. Ook nu ben ik blij verrast door zoveel groen in een stedelijke omgeving. We lopen nog een stuk aan de andere kant van de Kromme Rijn en begeven ons dan in een 100% Hollands landschap van knotwilgen,  weilanden, wilgenroosjes en koeien, met de hoogbouw van De Uithof op de achtergrond.
Verderop voert een wandelpad langs de wallen van Fort Rhijnauwen. Dit fort is het grootste vestingwerk van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Het totale gebied is circa 31 hectare groot. Samen met Fort bij Vechten, waar we later vandaag langskomen,  moest het één van de zwakste punten in de linie verdedigen, een brede strook grond aan weerszijden van de Kromme Rijn die niet onder water kon worden gezet. Daarnaast kon vanaf dit punt de strategische spoorlijn Utrecht-Arnhem onder vuur worden genomen. Het fort  is gebouwd tussen 1868 en 1875 en bestaat uit bomvrije kazernes, kruithuizen, manschappenverblijven, kazematten, flankbatterijen, groepsschuilkelders en een groot terreplein (oefen- en paradeplaats). Een unieke plek, die sporadisch opengesteld is voor bezoek.

De Stayokay Rhijnauwen heeft heerlijke horeca en is een prima plek voor een korte stop. Daarna gaat de wandeling verder over het Bunkerpad, door een weiland met, hoe kan het ook anders, een aantal bunkers. We gaan onder de A27 door.  Eind jaren ’70 vonden protesten plaats tegen de aanleg van de A27. In 1982 moest er een beslissing worden genomen door de Tweede Kamer voor de aanleg van de snelweg, die met een krappe meerderheid werd goedgekeurd. Fort Vechten ligt niet ver van de snelweg. Dit fort is wel toegankelijk en herbergt het waterliniemuseum. Wij lopen over de wallen en even later weer onder de A27 door en staan dan zo bij de parkeerplaats waar we de wandeling begonnen.
We eten bij de Veldkeuken, het restaurant dat gevestigd is in het koetshuis van Oud-Amelisweerd. Op de menukaart staat puur en lekker eten; 100 % biologisch en boordevol ingrediënten van de historische moestuinen op het landgoed.  Dat laatste spreekt mij als fervent moestuinder natuurlijk enorm aan.

Reacties zijn gesloten.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: