Wijk bij Duurstede, here we come

???????????????????????????????
Vandaag lopen we het Utrechtpad van Werkhoven naar Wijk bij Duurstede. Het is een grijze dag, maar het is droog.  Werkhoven heeft  een mooi historisch centrum, een beschermd dorpsgezicht. We steken de Oude Rijn over en volgen rustige weggetjes. We doorkruisen  een paar drijfnatte weilanden. Eigenlijk is het een en al afwisseling daar tussen Werkhoven en Wijk bij Duurstede. Tot we bij het Amsterdam-Rijnkanaal komen. 7 kilometer liggen voor ons. Liedjes schieten ons door het hoofd  ” The long and winding road” en “we’re on a road to nowhere. Het is een onaardig lang stuk rechtdoor lopen door modder en drap. We zien er inmiddels ook niet meer uit. Willen wij vandaag nog de horeca in gaan, dan zullen er drastische schoonmaakmaatregelen moeten worden genomen. Tot overmaat van ramp gaat het ook nog regenen. Stoepranden, grasveldjes: aan alles proberen wij onze schoenen schoon te vegen. Het wordt niks. Totdat mijn, altijd praktische, wandelgenoot, net voor de sluizen een scheepstouw ontdekt. En dat poetst geweldig. Het is nog een flinke tippel naar het centrum van Wijk bij Duurstede. Het schemert al als we neerploffen in een warm café, waar het haardvuur brandt. Wat kan een mens dan genieten van een warme chocolademelk met slagroom. Een wandeling door Wijk bij Duurstede en bezoek aan het museum laten we staan voor de volgende keer.??????????????????????????????? ???????????????????????????????

Reacties zijn gesloten.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: