Zuiderzeepad (21) Van Ossenzijl naar Oosterzee

Het is al weer meer dan een week geleden dat ik met Jos een etappe van het Zuiderzeepad liep.
Een mooie, maar frisse zaterdagochtend ligt voor ons. We gaan van start in Ossenzijl, aan de rand van de Weerribben. De tocht gaat richting Friesland, waar we in een Friese variatie van de Weerribben terecht komen met de weinig goeds belovende naam “Rottige Meente”.
We drinken koffie in café de Veehandel in Spanga. Ik rammel aan een dichte deur. Niet te hard rammelen, anders stort het hele pand misschien nog in. De deur gaat open. “Kunnen we hier koffie drinken?” Het kan. Aan de stamtafel rookt iemand  een dikke sigaar. Vergeelde kerstkaarten, krantenknipsels uit een ver verleden en een verzameling koffiemolens. De tijd heeft er stil gestaan, je kijkt je ogen uit. Het enige wat van deze tijd is, is de prijs van de koffie.
We stappen deze film weer uit en koersen op polder De Brandemeer. We lopen kilometers langs de Tjonger. Eerst aan de ene kant, via de doe-het-zelf pont naar de overkant, en dan aan de andere kant weer terug.  Ik zie u denken “waarom niet eerder overgestoken?” Gewoon, omdat het voor zwemmen nog te koud is.

De Tjonger vormde tot de 15e eeuw de grens met Friesland en is taalgrens gebleven. Aan de ene kant spreekt men Fries, aan de andere kant Stellingwerfs. Even verderop bereiken we de boorden van het Tjeukemeer, ontstaan door heftige dijkdoorbraken van de Zuiderzee. In Oosterzee vind ik mijn auto aan de kant van de weg. We zijn goed! Wat leuk toch, dat het altijd weer zo uitpakt.

Reacties zijn gesloten.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: