Vol verwachting Van Ie naar Noardburgum


Het is nog donker als ik vertrek voor een etappe van het Friese Woudenpad met de Kuierders van Willem de Wandelaar. Ik rijd naar Noardburgum, waar ik mijn auto parkeer op een boerenerf. Aan de overkant vertrekt de bus. Een van de drie, die ons uiteindelijk naar Ie brengt. Je moet er even de tijd voor nemen, maar het is toch mooi dat je komt waar je wezen wilt met het openbaar vervoer. In Ie staat bij Café Woudstra de koffie op ons te wachten, met appeltaart dit keer.

We gaan op pad, de lucht is blauw en het is lekker fris. Mooi weer om er eens flink de pas in te zetten. Via een boerenerf komen we bij het Dokkumer Grootdiep. Het leidt ons naar Dokkum. Bijna als vanzelf komt in je hoofd op: “754, Bonifatius bij Dokkum vermoord”. Veel weet ik niet van Dokkum. Kerkhervormer Bonifatius kwam naar het stadje om de Friezen te bekeren. Het liep anders. Hij werd vermoord door rebellen en Dokkum werd een bedevaartsoord. Een mooi stadje om nog eens naar terug te keren om uitgebreid te bekijken. De schaatsers zijn even terug bij de Elfstedentocht. De intocht in Dokkum schijnt niet te evenaren, volgens de rijders onder ons. Het enige nadeel is dat je na Dokkum nog 30 kilometer te gaan hebt.

Voor ons wandelaars geldt dat niet, wij hebben nog een kilometer of 13 voor de boeg. Na Dokkum verandert het landschap. We komen in de Friese Wouden, een kleinschalig landbouwgebied dat wordt doorsneden door elzensingels. Aan het eind van de route lopen we over de Goddeloze Singel. Het is het laatste nog ongerepte stuk van, een vroeger veertig kilometer lange, klooster- en handelsroute. Daar kon je maar beter niet komen, want het was er niet pluis. De pakjesboot van Sinterklaas ligt afgemeerd bij het Goddeloos tolhuis, Sinterklaas is in geen velden of wegen te zien. En dat voelt toch wat ongemakkelijk aan de Goddeloze Singel. Ik wacht 5 december in spanning af.

Reacties zijn gesloten.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: