(Ont)spanning en structuur

Langs de slot
Vandaag loop ik met Herman mee in het dal van de Reest. Op een heerlijk ontspannen tempo bewegen we ons door het cultuurlandschap, dat de grens vormt tussen Overijssel en Drenthe. Een praatje hier, een stopje daar. Even kijken in de potstal van Stichting Het Drents Lanschap en genieten van het uitzicht vanaf de uitkijkheuvel. Een en al afwisseling.

Herman, die boer is en daarnaast een camping runt, loodst ons dwars door de weilanden voor een lunchstop op zijn terras. Hij laat ons de stal zien, die twee weken geleden nog vol stond met melkkoeien. Herman is gestopt met de melkkoeien en heeft alleen nog wat jongvee. Melken brengt structuur in je leven en een gezonde spanning, begrijp ik van hem. De spanning zit hem vooral in “hoe houd ik de veestapel gezond?”. De structuur wordt bepaald door de twee vaste momenten waarop gemolken wordt. Een ideaal programma voor moeilijk opvoedbare jongeren, lijkt me zo. Structuur en spanning. Het eerste is wat ze nodig hebben, het tweede is wat ze willen.
Erf
Na de stop gaan we verder naar Oud-Avereest. In bezoekerscentrum de Wheem, drinken we thee. In Balkbrug volgt dan nog een rondje langs, wat over is van, de Ommerschans.  De Ommerschans werd omstreeks 1625 gebouwd op kosten van Groningen en Friesland om de weg, die door het ontoegankelijke veen van Ommen naar Zuidwolde liep, te verdedigen tegen de Spaanse troepen. Het terrein van de Ommerschans werd in 1819 in bruikleen gegeven aan de Maatschappij van Weldadigheid, die er een bedelaarskolonie stichtte. Momenteel is op het terrein de TBS-kliniek Veldzicht gevestigd.

Klokslag half 5 zijn we terug waar we de wandeling begonnen. Herman drinkt nog wat, hij heeft geen haast. Het went, vast.
Kind

Reacties zijn gesloten.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: