Plotsklaps winter

Ik prop mijn jaszakken vol. Mijn nieuwe manier van wandelen: zonder rugzak. Een koekje links, samen met mijn mobiel en een appel. Rechts mijn routebeschrijving, fototoestel en handschoenen. Ergens in een binnenzak stop ik nog snel een vijf eurobiljet. Je weet maar nooit, wat je onderweg tegenkomt. Hond kijkt vragend, manlief gelooft het wel dit keer.
SlootjeIk rijd met hond naar Kallenkote. Bij zorgboerderij Maargieshoeve parkeer ik de auto en loop richting Havelterberg. Toen ik even niet oplette was het plotsklaps winter. De thermometer komt nauwelijks boven nul. De paden zijn hard bevroren. 
De wandeling van On Track voert over het militair oefenterrein van de Havelterberg. Een leuk ruig gebied. Brede tankgrachten, bulten en kuilen, sloten en heideveldjes. Door de week zou je hier zomaar een militair in camouflage met volledige bepakking tegen kunnen komen. Maar op een enkele mountainbiker na kom ik vandaag niemand tegen.

Bomen 
Het tweede deel van de wandeling gaat over geasfalteerde en onverharde landweggetjes naar Onna en terug naar Kallenkote. Kallenkote, Onna: als je niet beter zou weten zou je denken dat je in de Nederlandse versie van "The Lord of the Rings" terecht gekomen bent. Het gebied rond Onna was in een ver verleden een veengebied. Onna was een droge plek in het veen. On= niet en A=water.

In de zorgboerderij is het lekker warm en gezellig. De houtkachel brandt. Ik bestel warme chocolademelk met oranjekoek om het begin van de winter te vieren.
Akker 
 
 

Reacties zijn gesloten.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: