Friese rijkdom

Schapen
Moderne bejaardenhuizen hebben een open beleid. Als dorstig wandelaar, kun je in vele verzorgingstempels aanbellen voor een kopje koffie met een plakje koek, als ware het pelgrimsherbergen. Zo ook in Blauwhuis. De vrijwilliger is maar wat trots op het moderne, organische gebouw en ontvangt ons graag. De bejaarde dames bekijken ons met argusogen, maar hebben zich duidelijk aangepast aan een zoete inval.

Het ziet er naar uit dat we Blauwhuis niet uitkomen vandaag. De zondagse kerkdienst is zojuist ten einde gekomen en wij kijken even om de hoek van de deur van de kerk. De wierooklucht komt ons tegemoet, tegelijk met de vrijwillige koster. Hij laat ons het resultaat van de grootschalige restauratie van de kerk van architect Kuypers zien. Uit het verhaal blijkt wel dat het leven van een vrijwilliger niet over rozen gaat. Ik vind dat de man trots mag zijn op het resultaat van de restauratie.

Water
Blauwe lucht boven ons hoofd, groen gras onder onze voeten. Mijn adem vormt wolkjes in de Friese wijdsheid. Wat is het Friese land mooi, wat zijn de mensen aardig. Wat is het goed vandaag. Over een kerkepad, dwars door het land, gaan we van Westhem naar Abbega. We komen in IJlst, een pracht van een stadje. Tiny zou hier wel willen blijven zitten en de klassieke voetbalwedstrijd tussen FC Groningen en SC Heerenveen kijken. Ware het niet dat de auto’s in

Poort
Sneek staan. Het is nog maar een klein stukje en Sneek is ook de moeite waard, met zijn markante Waterpoort. We nemen een afzakkertje in een café en worstelen met de vraag wie er rijker waren in het verleden de Friezen of de Groningers. Allerhande theorieën passeren de revue. De gemoederen raken verhit. Ik stel voor dat we de uitslag van de voetbalwedstrijd afwachten. Wie wint, was de rijkste, tot het tegendeel is bewezen. Groningen wint!

Stadhuis

Reacties zijn gesloten.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: