Lentegevoel bij de zuiderburen

Rasoir
Om kwart over twee stap ik in de trein naar België. Op weg naar mijn dochter. Mocht het weekend een sof worden, dan nog blijft het heerlijk om naar je eigen kind te reizen. Mijn geduld wordt al in Rotterdam op de proef gesteld. De internationale trein die ik zal nemen, rijdt niet. Er wordt niet eens omgeroepen waarom niet. Kwaad worden? Het heeft weinig zin.

Ik raak aan de praat met een meisje van zeventien, op weg naar haar vriend in Gent. Ik zou haar moeder kunnen zijn. Maar zij heeft een oude moeder, geboren in 1963. Ik zeg maar niks. Ik ben van hetzelfde bouwjaar. Het meisje zal me tot Antwerpen vergezellen. De volgende trein, die wel rijdt is stampvol. Het is zo erg, dat niet eens iedereen mee kan naar België. Ik neem genoegen met een staplaats in het gangpad.
Met één uur en tien minuten vertraging kom ik aan in Antwerpen, waar dochterlief mij komt vergezellen. Vandaag gaan we door naar Brussel!

Bloom
We hebben een kamer geboekt in Hotel Bloom. Trendy hotel, iedere kamer is voorzien van een unieke wandschildering van een Europese kunstenaar. Iedere kamer is dus anders. Het hele hotel is hip; waar we eten, waar we chillen, waar we ontbijten. En ook de mensen die er werken zijn hip. Niet te dik, niet te dun, niet te oud en met hippe namen op hun naambadges: “miss lovely”, “strong”, “balanced” of “just myself”. De avond is voorbij voordat we er erg in hebben.

Detail_3
De volgende ochtend trekken we Brussel in. We kiezen een stadswandeling rond de hoogtepunten van Brussel. Natuurlijk ontbreekt Manneken Pis niet. Vandaag heeft hij een suf pakje aan.
De Grote Markt is een van de mooiste pleinen van Europa en staat op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO. Een en al renaissancegevel! Een zonnetje verlicht het plein, de mensen pakken voorzichtig een eerste terrasje.
We lopen door de Sint-Hubertus Galerijen, de eerste overdekte winkelstraten van Europa. De galerijen werden in 1837 gebouwd door Jean-Pierre Cluysenaar en behoren nog steeds tot de mooiste overdekte winkelcentra ter wereld.

Jeanneke

Via het Martelarenplein, dat zijn naam dankt aan de revolutionairen die sneuvelden tijdens de Belgische onaf-hankelijkheidsstrijd tegen het Verenigd Koninkrijk in 1830, komen we bij de enige kerk die we vandaag van binnen bekijken.
De Finisterraekerk is een elegant kerkje, midden in een drukke winkelstraat. Het heeft een barok interieur. Jeanneke Pis vind je in de Been- houwerstraat. Bedacht als reclamestunt door enkele horecaondernemers en veel cooler dan Manneken!

De rest van de dag staat in het teken van eten en drinken. Het valt niet mee om een plek te vinden in de cafés en restaurants. Het is opening van het stripjaar en er is een grote parade, die 30.000 mensen op de been heeft gebracht.
Bij Jean Philippe Darcis kiezen we zorgvuldig zes luxe bonbonnetjes uit. Darcis werd in 2001 uitgeroepen tot Belgisch Chocolade Ambassadeur voor het leven. Een soort chocolade-juwelier. Japanners gaan met dozen vol de deur uit. De mevrouw van de winkel beleeft veel meer plezier aan ons en probeert ons bij iedere bonbon Blauw_2
de smaaksensatie uit te leggen. We snappen het direct na een hapje van de eerste bonbon en gaan op de terugweg nog even langs voor zes bonbonnetjes voor in de trein.
Voor het café “L’Image de Nostre-Dame” moet je een obscuur steegje in. Eenmaal binnen ga je honderd jaar terug in de tijd. Hier bedacht André Franquin zijn strip-antiheld Guust Flater. In de rokerige kroeg drinken we een Barbar en gaan op in het Belgische kroegleven, waar jong en oud, rijk en arm bij elkaar aan tafel schuiven.

Dan reizen we terug naar respectievelijk Antwerpen en Meppel. Dat de locomotief al in Antwerpen niet meer verder wil, neem ik maar op de koop toe. Ach het scheelt al met al maar een uur reistijd. Net genoeg om “Het Diner” van Herman Koch uit te lezen.

Strip

Reacties zijn gesloten.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: