Culinair wandelen (1)

F_home_2
Het thema culinair wandelen lijkt nu, na een keer, al een schot in de roos. Zo’n eerste keer ga je een beetje op zeker. Alhoewel het weer daar niet aan mee doet. “Herfst is herfst en je redt je er maar mee”, moet het vanmorgen gedacht hebben. Het is koud, nat en grijs.
Goed weer om met koffie te beginnen bij de open haard van de Jufferen Lunsingh. Met een select gezelschap loop ik vandaag 12 kilometer bij Westervelde. Alle highlights van de omgeving zitten in deze wandeling. Het Tonckensbos, Het Norgerholt, De Tempelstukken, een hunebed en niet te vergeten, het prachtige dorp Westervelde zelf. De geschiedenis van het dorp gaat terug tot in de middeleeuwen, toen het een dochternederzetting vormde van Norg. Het Norgerholt is een eiken- en hulstbos dat rond 1850 is aangeplant op de restanten van een negende-eeuws bosgebied. Het is een van de oudste bosrestanten van Nederland.

Na een ochtendje glibberen over zandpaden, zijn we terug bij de Jufferen. Een borreltje bij de haard en een goed gesprek, doen ons de modder en de nattigheid snel vergeten. Als we daarna aanschuiven aan de zorgvuldig gedekte tafel en naar de grijze, nevelige wereld buiten kijken, kunnen we zelfs daar van genieten.
De lunch is heerlijk. Na een proeverijtje van voorgerechtjes, staat daar ineens een Zweeds wildzwijn voor mijn neus. Na wat heerlijke kaasjes eindigen we met een dessert, waarna ik eigenlijk het liefst mijn bord nog had afgelikt. Smullen! Het is al bijna donker en over vieren als we huiswaarts keren. Verkwikt kom ik thuis, laat de zaterdagavond maar komen, ik doe niks meer.

Hut

Reacties zijn gesloten.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: