Zeijen, land van veentjes, strubben en houtwallen

Veentjes_1
Tiny liep vandaag voor de Wandelpool een wandeling bij Zeijen en ik liep mee. Na de koffie bij Café Hingstman liepen we, met zeven personen, langs De Zeijerwiek. De wiek was ooit een scheepvaartverbinding. Deze stond, via het kanaal dat door het Zeijerveld loopt, in verbinding met de Drentse Hoofdvaart. In de jaren dertig is dit kanaaltje gegraven in het kader van een werkverschaffingsproject. Zeijen werd hierdoor beter bereikbaar voor het vervoer van, met name, agrarische produkten. De wandeling leidde ons langs een groot aantal veentjes. De veentjes dateren van het einde van de laatste ijstijd, zo’n 150.000 jaar geleden. In het algemeen zijn veentjes ontstaan door laagten in het landschap. In de loop der tijd vormden zich hierin waterplassen met stilstaand water of langzaam stromend water. Door groei van veenmos en afzetting van mineralen en organsich materiaal begon de plas te verlanden en ontstond er veen. De veentjes leverden in eerste instantie water aan mens en dier. Vanaf de 17e eeuw werd er ook turf afgegraven. De veentjes liggen er prachtig bij in het herfstlicht. Het is genieten. Na een stop bij De Bosrand, waar we buiten op het terras, in de herfstzon, wat drinken, testen we het nieuwe asfalt van de weg Donderen – Norg. Daardoor missen we een “afslag”, waardoor we de “Drentse Turfjes” van de Bosrand er direct weer aflopen. Wat dan weer betekent dat de balansdag morgen kan worden overgeslagen. “Elk nadeel heb ze voordeel!”
We steken het Noordsche Veld over, gaan langs het hunebed van Zeijen en banen ons een weg door de Zeijerstrubben, (eeuwenoude hakbosjes). In Zeijen nemen we afscheid. We schrijven weer een mooie wandeldag bij op het lijstje!
Asfalt

Reacties zijn gesloten.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: