We hebben Joris niet gezien en we lopen niet het Pieterpad!

Schaduw
Het was weer eens tijd om te wandelen met Loes en Marjolein. Loes had een mooie wandeling, van Zuidlaren naar Assen, gewoon in haar hoofd zitten. In Groningen stapen we met ons driexc3xabn op de bus naar Zuidlaren.
Een mooi zandpad leidde ons naar cafxc3xa9 "De Drentse Aa", in Schipborg, waar we begonnen met koffie. We liepen door het stroomdal. Midden in het bos was een man een gat aan het graven met een spitschop. Hij was op zoek naar een telefoonleiding, die daar zou moeten lopen en aangezien Staatsbosbeheer geen graafmachines in het gebied wil, was de man al even bezig en was hij ook nog lang niet klaar. Heel vervelend voor die man, want hij hield niet van bos. Of wij het Pieterpad liepen, want hij was er inmiddels wel achtergekomen, dat dat hier liep. "Nee, gewoon een wandeling", antwoordden we in koor. Op de brug bij  Oudemolen staarden we in het water van het Oudemolense Diepje.

Bloem_1
De boswachter, met kantoortaken, vroeg of we Joris  hadden gezien. "Wie is Joris?" Joris, zo vertelde de boswachter, is een karper die zich steeds bij dit bruggetjes ophoudt. Hoe we ook keken, geen Joris. Wij liepen zeker het Pieterpad? Nee, gewoon een wandeling, antwoorden we wederom in koor. Het stroomdal verlieten we bij Gasteren, een beroemde pleisterplaats van de bekende wandelroute, waarvan ik de naam niet zal noemen. Bij de frietkraam, staken we de weg over, naar het Balloxc3xabrveld, na eerst een ijsje te hebben gescoord en duidelijk te hebben gemaakt dat we niet het Pieterpad liepen. Op het pad naar het veld toe, kwam een wandelaar ons tegemoet. Ik ga vragen of ze het Pieterpad loopt, dacht ik nog. Maar … , te laat. "Lopen jullie soms ook het Pieterpad?" De mevrouw had een aanwijzing gemist en moest een stuk terug, dus sloot ze gezellig bij ons aan. Halverwege het veld, raakten wij een beetje van de wijs, door de aanlokkelijke heide en de grazende schapen. Wij ploften neer op de paarse deken in de zon en "mevrouw Pieterpad" liep verder naar Rolde. Alsof we het zo hadden afgesproken, kregen we hier een staaltje schaapherderskunst te aanschouwen. De hond van de herder dreef de kudde vakkundig bijeen.
Via de schaapskooi, kwamen we in Balloo en via Kampsheide liepen we terug naar Assen, waar we eindigden op het station. Loes en Marjolein stapten in de trein naar Groningen, ik in de bomvolle trein richting Hoogeveen. Zouden deze mensen soms allemaal het Pieterpad lopen?
Heide_1

Reacties zijn gesloten.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: