Twentepad finale

Caravan
Zo het zit er weer op. De vakantie en het Twentepad. Donderdag en vrijdag jl. liepen we het laatste stuk. De etappe ging van Oldenzaal naar Almelo. We hadden een overnachting geboekt in Hertme. Nou was de trekkershut in Hertme bezet, maar men had nog wel een caravan ter beschikking. Wij en een caravan ……! ’t Is gewoon geen gezicht. In een klap zie je eruit als een 65+’er. Over de camping niets dan goeds, Twentse gastvrijheid, ten top. Er werd meegeleefd met onze “onzalige” tocht. Je gaat toch niet voor je plezier zo’n eind lopen? En die hond, moest die ook dat hele eind wandelen? Als er wat was, konden we altijd bellen, dan werden we opgehaald.
Het weer was wat druilerig, maar de temperatuur was prima. We hadden de kilometers er rap opzitten. De wandeling was afwisselend, Beken, heide, een groot recreatiegebied en tot slot het Molenven. Bij het Molenven is een restaurant en daar hadden we gepland te eten. Het bedrijf wordt voor een groot deel gerund door gehandicapten. Het eten is prima en de sfeer is goed. Kwam het door de bewegwijzering of door mijn verouderde boekje, dat we nog een extra ommetje maakten van een kilometer of twee? We zullen het nooit weten. Op de camping werden we ingehaald, alsof we de Tour de France hadden gewonnen, zonder doping.

Huize_almelo
Vrijdag liepen we het laatste stuk naar Almelo. Het begon nu echtzomer te worden. Het stuk was minder interessant en bestond voor een groot deel uit rechtgetrokken beeklandschap. Nou moet ik zeggen dat door eerdere etappes, je ook wat kritisch wordt. In Almelo streken we neer op een terras en keken we nog even ongegeneerd naar de voorbijgangers. De trein bracht ons naar Oldenzaal en de auto bracht ons nog voor een laatste keer naar Hertme, waar we onze spullen ophaalden en waar we nog een keer als helden werden ingehaald. Het Twentepad is voor herhaling vatbaar!

Reacties zijn gesloten.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: