Van Oranjekoek naar Gebakken Vis en weer terug

 Mooiw_1
Wat kan een mens er zin in hebben als de zon schijnt! 9.00 uur de auto in, op naar Moddergat. De weg ligt er bijna verlaten bij, de lucht is blauw. Via de A32 en A7, kom ik uiteindelijk terecht op de N358, langs Surhuisterveen en Buitenpost. Het landschap verandert, de invloed van de zee wordt zichtbaar. Honderden ganzen bevolken de zonovergoten weilanden. Frederique Spigt klinkt in mijn auto, ik heb haar de vorige avond in de schouwburg gehoord en gezien en dit landschap lijkt voor haar nieuwe c.d. “Eén kus”- gemaakt; alsof het optreden nog niet is afgelopen, maar zich in het landschap voortzet. Melancholisch met iets rauws, puur en natuurlijk.

Kop
In Moddergat wachten mijn medewandelaars, Ria met hondje Boris, Freek en Anneke, de organisator van de tocht voor de Wandelsite. We drinken koffie met oranjekoek, natuurlijk. Haast hebben we vandaag allemaal niet. De dag en dijk liggen voor ons. Annkeke voert ons vlak langs het wad naar Lauwersoog. Zodra ik de dijk op stap, schiet de uitdrukking “het ruime sop kiezen” in mijn hoofd. Kapiteins op schepen doen dat maar voor mij is zo’n wandeling aan de waddenzee ook het ruime sop kiezen. Het voelt bevrijdend en ruimt zo lekker op, op een of andere manier. Wind en water, de zee. De stilte, alleen onderbroken door de geluiden van vogels en onze stemmen.
In Lauwersoog eten we een lekker visje. Over de dijk keren we terug naar Paesens / Moddergat.  Negen kilometer tegen de wind in, met de zon op de wangen. Freek tilt hond Boris over de hekken en soms staan we stil om weer even van het uitzicht te genieten over het wad en over het Lauwersmeer. In het koffiehuis drinken we nog wat, Anneke tracteert. En zo eindigt een mooie dag in maart. De tocht, het enthousiasme van Anneke over het landschap, het goede gezelschap, het sfeervolle koffiehuis. Zucht, wat een heerlijke dag.
Ik keer terug naar huis. Toevallig? Frederique zingt:

“La mer”

Een schelp aan je oor
Hoor
Hij neemt je meer
Naar de rand van Nederland
Het strand
Zee

Vergezicht
Wilgenriet
Grijs wolkendek
Kraaienlied
Houten molen
Woeste wind
Hemel, hel
Knielend kind

Zilveren gloed
Kolkend leeuwenbloed
Neem mij mee

 

Mooi

Reacties zijn gesloten.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: