Wandelen in de Graafschap

Gr_2_1
We hadden het besproken. Een overnachting in Laren halverwege een aantal etappes van het Graafschapspad. Nou was het de laatste tijd al niet zo betrouwbaar, het weer, maar vandaag was het wel heel treurig. De dag dat het zeeaquarium in Bergen onderliep, straten blank stonden en er voor minstens een maand water naar beneden kwam, hadden wij de etappes van Zutphen naar Laren gepland. Nou is mijn motto: “gewoon doorlopen”. Dus dat deden wij dan ook deze maandag en wat niemand wil geloven, het viel uiteindelijk wel mee met het weer.
In Zutphen hesen wij ons nog in de regenpakken. Zelfs met dit weer en op een uitgestorven maandagochtend, is dat een mooie stad. We liepen langs de Berkel naar Huis de Voorst om in Almen onze eerste koffie met appeltaart te nuttigen. In hotel de Hoofdige Boer nog wel, vernoemd naar het gelijknamige gedicht van de 18e-eeuwse dichter Staring. In het hotel hangt de volledige tekst van het gedicht. In het
kort komt het erop neer dat Boer Stuggink weigerde een nieuw aangelegde brug te gebruiken en de doorwaadbare plaats in de beek bleef gebruiken, met laarzen aan. Onze regenpakken waren trouwens inmiddels in de rugzak verdwenen. En ook al dreigde het soms en vielen er een paar gevaarlijke druppels, het bleef vrijwel droog. We gingen weer een stuk langs de Berkel over de Baileybrug en over het Twentekanaal. Auto’s kunnen elkaar hier niet passeren en ook wij wandelaars kunnen door een grote bus niet worden gepasseerd, zonder over de reling te springen. Maar dat deden we niet. Oppermachtig voel je je als zo’n grote bus achter je moet blijven rijden.
Het stuk naar Laren was niet echt spectaculair, maar we liepen lekker op tempo en de “dieseltjes gingen draaien”. Goed voor de vetverbranding!
Het hotel, Stegeman, was prima in orde. Gastvrij, een gemoedelijke sfeer en lekker eten. De volgende ochtend waren we om even over negen al op pad. We wilden nog een omweggetje maken naar Landgoed Verwolde en de Dikke Boom. Dit landgoed ligt aan het Pieterpad. Dat liepen we dus ook nog een stukje. Het was de moeite waard. Het landgoed is prachtig, compleet uitgestorven op dit vroege uur en die dikke boom, ja die was ook echt dik. We vervolgden het Graafschapspad naar Lochem. Via landgoed Ampsen, met ook weer veel dikke bomen, kwamen we bij het station. Geen lange dagetappe, maar met het stuk Pieterpad erbij, toch een kleine 15 kilometer.
In Lochem stapten we op het treintje naar Zutphen en vanaf Zutphen, reden we de bekende weg naar huis. Ik kan niet wachten op de volgende etappe!

Reacties zijn gesloten.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: