Met de meisjes naar de Drentse Aa

We lopen langs de Drentse Aa. Loes kent het gebied op haar duimpje. Niet de gebaande paden, maar de paden langs de stroom. Da’s met name een groot succes als je sandalen aan hebt en een korte broek. Je maakt dan kennis met de onvervalste drentse brandnetel en het mulle drentse zand, met masserende steentjes voor in die sandalen. Een natuurervaring die zijn weerga niet kent. Na de cappucino in Gasteren gaan we richting Anloo, waar we nog een stopje op een terras maken. Het was de bedoeling dat we het Pinetum zouden aandoen, maar uiteindelijk blijkt dat we op een heel andere weg zitten dan we denken. Het verwachte zijpad, komt maar niet. We lopen dus in een rechte lijn naar Anloo. Ook geen straf. Door het prachtige voorjaar is de natuur overal mooi, zelfs langs het fietspad. Bij Anloo gaan we het stroomdal in richting Oudemolen. We raken verzeild in een club safarigangers met hoofddeksels, kakibroeken, camera’s en verrekijkers, die met moeite over de hekjes klimmen. Een mevrouw blijft gevaarlijk steken met haar orthopedische schoenen. De boswachter duwt aan de ene kant en een mede natuurvorser trekt aan de andere kant. Mevrouw raakt weer vlot. Gauw verder maar, voorbij die club. Ze zouden toch eens denken dat we erbij horen! We komen op een mooie plek aan het water, waar Marjolein direct te water gaat. Marjolein is gek op alles wat met water te maken heeft en ze zit er het liefste in. Op mijn buik gelegen in het gras, maak ik een foto van een orchidee, die volop bloeit. Was die boswachter mooi abuis. Ik hoorde hem de natuurvorsers vertellen dat ze pas over twee weken bloeien. Wat is dat nou voor een boswachter? Er zijn dit jaar veel orchideeën. Over twe weken zal het hele veld roze gekleurd zijn door de gevlekte orchis. O, jee, daar zijn de safarigangers ook weer. Gelukkig, ze gaan weer terug! Het terrein wordt te ruig, voor de nieuwe onbuigzame wandelschoenen. Wat zijn dit voor mensen? Volgens Loes zijn het PIZ’ers. PIZ staat voor Pensioen in zicht. Er schijnen cursussen te zijn voor mensen die binnenkort met pensioen gaan en die moeten leren hoe ze hun vrije tijd in kunnen delen. Dit lijkt ons nou typisch zo’n club. Nieuwe uitrusting gekocht voor natuurbeleving ten top. Maar het zou ook net zo goed een orchideeën ontdek-club kunnen zijn, of een club spiritueel wandelaars. Maar ja, wat doet die boswachter daar dan bij? Het blijft gissen. Tijdens de tocht springen we nog een keer in de Aa. Met onze blote voeten op het oeroude leem van dit prachtige gebied. De visjes zwemmen rond onze benen. Ik kan niet anders zeggen: hier word je rustig van. We beëindigen de tocht, waar we begonnen zijn, in Gasteren. We drinken een koud drankje. En we zijn het erover eens. Als wij 65 zijn of misschien tegen die tijd wel 67, gaan wij niet in een PIZ-club. Dat nooit! Tenzij, je met de PIZ club op cultuurontdekking in Turkije gaat. Doen we gewoon lekker net of we er niet bij horen, bij de rest, want daar zijn wij heel goed in!

Reacties zijn gesloten.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: